Mrówcze zasadzki

Używając wybudowanej przez siebie pułapki, drobne mrówki są zdolne usidlić zdobycz znacznie większą od siebie i rozszarpać ją na kawałki. Gatunek Allomerus decemarticulatus, który żyje na amazońskich roślinach Hirtella physophora potrafi konstruować strukturę podobną do plastra miodu, używając jako budulca włókien pnia i uprawianych przez siebie grzybów. Ta misternie złożona konstrukcja służy im do ustawiania zasadzki na duże owady.

Robotnice mrówek chowają się w dziurach śmiertelnej pułapki z rozwartymi żuwaczkami i czekają na lądującą na niej szarańczę, motyle i inne owady. Kiedy ofiara stanie na pułapce, gwałtownie łapią ją za odnóża, skrzydła i czułki, uniemożliwiając ucieczkę. Po unieruchomieniu owada, inne mrówki z kolonii wychodzą z ukrycia i tak długo kąsają i gryzą ofiarę, aż zostanie całkowicie sparaliżowana.