Projekt mający na celu ochronę ptaków wodnych i błotnych
Park Narodowy Ujście Warty (Lubuskie) jest jednym z pięciu polskich parków, w których realizowany jest projekt mający na celu ochronę ptaków wodnych i błotnych, odtwarzanie ich siedlisk i ograniczenie wpływu na populacje ptaków gatunków inwazyjnych.
Podjęte w tym zakresie działania są dofinansowywane z funduszy unijnych w ramach Instrumentu Finansowego LIFE+.
Wartość przedsięwzięcia to 1,7 mln euro. Projekt rozpoczął się w 2011 roku i potrwa do końca 2014 roku. Obok „Ujścia Warty” jest realizowany przez: Narwiański PN, Biebrzański PN, Słowiński PN oraz Drawieński PN. Wnioskodawcą koordynującym jest Instytut Badania Ssaków PAN w Białowieży.
W przypadku Parku Narodowego Ujście Warty główny nacisk położono na ograniczenie negatywnego wpływu drapieżników inwazyjnych na populacje ptaków wodnych i błotnych. Największym zagrożeniem, szczególnie w okresie lęgowym, są norki amerykańskie i szopy pracze.
Z uwagi na łatwość przystosowywania się do nowych warunków, te drapieżniki znakomicie czują się na tym terenie, często pustoszą kolonie ptaków, wyjadając ich jaja i pisklęta. Łatwość dostępu do pokarmu sprawia, że np. norki zaczęły się w Ujściu Warty rozmnażać.
„Mamy fundusze na ograniczanie ich liczebności. W około 80 miejscach w parku stawiane są żywołowne pułapki. Minionej jesieni udało się złapać około 60 norek amerykańskich" - powiedział PAP dyrektor PN Ujście Warty Konrad Wypychowski.
Ponadto prowadzone są badania gatunków inwazyjnych. Z pierwszych obserwacji wynika, że norki amerykańskie żyjące na zachodzie Polski są znacznie większe od swoich pobratymców ze wschodu kraju. "To podnosi prawdopodobieństwo, że nie są to zdziczałe zwierzęta, lecz uciekinierzy z hodowli" - dodał Wypychowski.
Kolejnym sposobem na zapewnienie ptakom bezpieczeństwa będzie otaczanie ich kolonii lęgowych ogrodzeniem pod napięciem tzw. elektrycznym pastuchem. Takie ogrodzenia na wiosnę będą zakładane w miejscach największych skupisk ptaków.
Przyrodnicy chronią także ptaki gniazdujące w specjalnie zakładanych dla nich budkach lęgowych na drzewach. W tym przypadku na pniach mocowane są kołnierze ochronne, które mają uniemożliwić drapieżnikom wspinanie się do gniazd.
Dodatkowo, przy budkach lęgowych montowane są tzw. fotopułapki. To urządzenia wyposażone w aparat reagujący na ruch, który rejestruje, co dzieje się w budce w dzień i w nocy. Dzięki temu można przekonać się, kto oprócz rodziców zagląda do danego gniazda.
Projekt pn. „Ochrona ptaków wodnych i błotnych w pięciu Parkach Narodowych – odtwarzanie siedlisk i ograniczanie wpływu inwazyjnych gatunków” koncentruje się szczególnie na ochronie cennych w skali kraju oraz Europy gatunków ptaków ujętych w Dyrektywie Ptasiej, takich jak: bąk, bączek, kropiatka, batalion, dubelt, rybitwa białowąsa, gęgawa, krakwa, cyranka, płaskonos, ostrygojad, czajka, rycyk oraz wiele innych.
Program LIFE+ zapewnia wsparcie finansowe w wysokości 50 proc. kwalifikowanych kosztów projektu. W uzasadnionych przypadkach dla projektów z komponentu I „Przyroda i różnorodność biologiczna” dotyczących siedlisk lub gatunków priorytetowych, dofinansowanie może wynieść 75 proc. kosztów.
Dzięki uprzejmości: PAP - Nauka w Polsce
KOMENTARZEZapraszamy też do dyskusji na największym polskim forum ekologiczne
Ostatnie wiadomości
Polimorfizm kolorystyczny sprzyja powstawaniu nowych gatunków zwierząt
Wymieranie pszczół to ogólnoświatowy problem
Wczesne nadejście wiosny oznacza dla nietoperzy...
Największy afrykański krokodyl
18 piskląt podgorzałek madagaskarskich - najrzadszych kaczek na świecie


