POLSKIE BADANIA NA ŚWIATOWYM BIEGUNIE DESZCZU W INDIACH


POLSKIE BADANIA NA ŚWIATOWYM BIEGUNIE DESZCZU W INDIACH: artykuł nr 814

2005-06-09 17:01:37 Nauka w Polsce i na świecie

Polscy uczeni z Instytutu Geografii PAN uczestniczą w badaniach związanych z rekultywacją zniszczonych przez erozję terenów w rejonie Cherrapunji w Indiach. Miasto to, znajdujące się na południowym skłonie tej wyżyny, znane jest jako światowy biegun deszczu. Występują tu bowiem największe na świecie opady - 11 000 mm rocznie (dla porównania w Polsce spada rocznie 600 mm deszczu). "W 1861 roku w Cherrapunji spadło ponad 20 000 mm deszczu, co jest absolutnym rekordem świata" - podkreśla uczestnik badań, dr Paweł Prokop z Instytutu Geografii PAN.

EROZJA W KRAINIE CHMUR

Ekstremalnie wysokie opady, skoncentrowane w letnich miesiącach, stwarzają specyficzne warunki rozwoju krajobrazu.

Kilka lat temu regularne badania opadów, obiegu wody i erozji na Wyżynie Meghalaya ("Kraina Chmur") w północno-wschodnich Indiach rozpoczął Zakład Geomorfologii Hydrologii Gór i Wyżyn Instytutu Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN w Krakowie, we współpracy z Instytutem Geografii North Eastern Hill University w Shillongu.

W ciągu milionów lat ogromne ilości wody opadowej spowodowały rozcięcie krawędzi wyżyny kanionami głębokimi na 1000 m.

Dodatkowo wylesienie wyżyny, związane z uprawą roli i eksploatacją surowców mineralnych przez człowieka, doprowadziło do przyspieszonego spływu wody i intensywnej erozji. Następstwem było zdarcie gleby w wielu miejscach aż do litej skały i zastąpienie zbiorowiskami trawiastymi naturalnego lasu tropikalnego.

JAK ODNOWIĆ ROŚLINNOŚĆ I ZASOBY WODNE

Obecnie prowadzony jest kolejny etap badań - "Pustynnienie i odbudowa zasobów naturalnych". Podejmuje on praktyczne zagadnienia dotyczące renaturalizacji zdegradowanego ekosystemu, poprzez próbę odnowy zasobów wodnych oraz szaty roślinnej regionu Cherrapunji.

Jak stwierdzili naukowcy, klimat monsunowy decyduje o sezonowości procesów fizycznych i chemicznych w tym rejonie.

"W regionie niemal pozbawionym wody współcześnie nawet wysokie opady i duży spływ wody nie wywołują już tak intensywnej erozji. W okresie suchym dominują wręcz zjawiska charakterystyczne dla obszarów pustynnych, przejawiające się zamieraniem zbiorowisk trawiastych i brakiem wody" - informuje dr Prokop.

Efektem pierwszych lat współpracy jest m.in. monografia pod redakcją prof. Leszka Starkla, obejmująca charakterystykę środowiska, analizę procesów opadu, odpływu i erozji oraz podsumowująca przyczyny i skutki przyspieszonego obiegu materii.

Dzięki uprzejmości: PAP - Nauka w Polsce, Andrzej Markert

Następna strona

Poprzednia strona

Komentarze do artykułu nr 814

Twój komentarz



Wybrane wiadomości z nauki w Polsce i na świecie