BIOLOG

Dobór stabilizujący eliminuje fenotypy zbyt odstające od optimum (normy). W stabilnym środowisku zmiany czy odchylenia zwykle prowadzą do powstania fenotypów gorzej przystosowanych.

Dobór kierunkowy dąży do nowego optimum i działa przeciwko jednemu krańcowi zakresu fenotypów, co powoduje przesunięcie średniej wartości danej cechy w kierunku nowego optimum. Sytuacja taka może wystąpić po zmianie w środowisku, a także we współzawodnictwie z innym gatunkiem. Selekcja jest silniejsza, gdy nisze dwóch gatunków pokrywają się, wówczas każdy z nich podlega doborowi w kierunku większego zróżnicowania jednego w stosunku do drugiego (np. kiedy jeden gatunek staje się większy, to drugi mniejszy, prowadzi to do zmniejszenia współzawodnictwa).

Dobór rozrywający działa przeciwko fenotypom średnim faworyzując dwa różne optima fenotypów skrajnych. Może on się rozwinąć jako różnica płci ( np. samica krogulca jest większa od samca i poluje na większą zdobycz). Dobór rozrywający może działać, gdy występują dwa odmienne typy jakościowe, lecz istnieją problemy teoretyczne związane z ciągłą zmiennością cech, ze względu na nieustanne powstawanie niedostosowanych osobników pośrednich.

Biolog.pl, Tomasz Pater