BIOLOG

Ospa wietrzna (łac. Varicella zoster) to choroba charakteryzująca się znaczną zaraźliwością, jest najczęstszą chorobą zakaźną wieku rozwojowego. Spowodowana jest wirusem wywołującym ogólne zakażenie organizmu i dające trwałą odporność, jednak gdy wirus przetrwa w tkance nerwowej w formie utajonej i gdy dojdzie do obniżenia odporności może się ujawnić w postaci półpaśca. Zakażenie następuje drogą kropelkową, podczas bezpośredniego kontaktu z chorym w okresie zaraźliwości.

Zakażenie

Okres wylęgania wynosi od 10-21 dni, średnio 14 dni, a ok. 1-2 dni przed wystąpieniem objawów zaczyna się okres zaraźliwości i ustępuje on dopiero po przyschnięciu wszystkich wykwitów.
 

Objawy

Początkowo choroba objawia się gorączką, bólem głowy i ogólnym pogorszeniem samopoczucia. Na skórze pojawiają się wykwity skórne, które charakteryzują się:
początkowo mała, różowa plamka
przekształcenie w grudkę
końcowo w pęcherzyk wypełniony przejrzystym płynem, który mętnieje

W przeciągu kilku dni pęcherzyki zasychają i odpadają. Wykwity pojawiają się przeważnie w 2 - 3 rzutach, dlatego bardzo często można zaobserwować je jednocześnie w różnych stadiach rozwoju. Najwięcej wykwitów występuje na tułowiu, a nieco mniej na twarzy i głowie oraz kończynach. Zdarzają się również nieliczne wykwity na błonie śluzowej jamy ustnej. Najczęściej choroba przebiega łagodnie (niekiedy skąpo- lub bezobjawowo) u osób dorosłych przebieg jest zwykle cięższy. U osób z upośledzeniem odporności, szczególnie dzieci, ciężki przebieg może kończyć się śmiercią. W USA przed wprowadzeniem szczepień notowano rocznie 100 przypadków zgonów w związku z ospą wietrzną.
 

Powikłania

Najczęstszym powikłaniem jest bakteryjne zakażenia skóry, spowodowane zakażeniem uszkodzeń naskórka przez wykwity; po wygojeniu pozostawiają blizny. Osoby dorosłe mogą zapadać na zapalenie płuc. Czasami powikłaniem może być:

• zapalenie ucha środkowego
• zapalenie węzłów chłonnych
• zapalenia mózgu
   

Profilaktyka

Izolacja osób wrażliwych na zakażenie (trudne i niepraktyczne).

W niektórych krajach dostępne są szczepienia ochronne przeciw ospie wietrznej.

Osobom z kontaktu z osobą chorą, takim z dużym ryzykiem ciężkich bądź śmiertelnych powikłań podaje się surowicę (uodparnianie bierne).
 

Leczenie

Można stosować leki przeciwwirusowe np. acyklowir, jest to konieczne u osób z obniżoną odpornością.

Objawowe leczenie polega na leżeniu w łóżku podczas gorączki i podawaniu salicylanów oraz witamin. Wykwity skórne smaruje się 1% wodnym roztworem fioletu gencjanowego lub ściągającym i antyseptycznym pudrem płynnym z dużą zawartością cynku.

Treść hasła pochodzi z Wikipedii i udostępniana jest na licencji: GNU