Kliknij
aby powiększyć | Hanna WójciakMultico Porosty, mszaki i paprotniki są bardzo rozpowszechnione na wszystkich
kontynentach. Stanowią istotny składnik większości zbiorowisk roślinnych,
zarówno naturalnych i antropogenicznych, niekiedy występują masowo i są
dominującym składnikiem fitocenoz. Należą do odległych jednostek
systematycznych, jednak ze względu na to, że wszystkie rozmnażają się za pomocą
zarodników, określa się je wspólną nazwą „rośliny zarodnikowe”. Przez ludzi nie
mających do czynienia na co dzień z botaniką są mało znane i niekiedy nawet nie
dostrzegane, a porosty często mylone z mchami (zapewne ze względu na niewielkie
zazwyczaj rozmiary). Trochę popularniejsze są paprotniki, zwłaszcza paprocie.
W ostatnich latach obserwuje się znaczny wzrost zainteresowania porostami i
mszakami. Jest to związane przede wszystkim z coraz częstszym wykorzystaniem ich
jako bioindykatory stanu środowiska. Wynika to z ich wielkiej wrażliwości na
zanieczyszczenie wód, atmosfery oraz zmiany stosunków wodnych. Paradoksalnie
organizmy uznawane za pionierskie, wytrzymałe na skrajnie trudne warunki
siedliskowe nie są w stanie przetrwać zmian powodowanych działalnością człowieka
i niestety pierwsze zamierają. Dlatego tak wiele z nich jest zagrożonych i
umieszczonych w różnej randze na „czerwonej liście”, a liczne są objęte ochroną
gatunkową (ścisłą lub częściową).
Celem tego przewodnika jest przedstawienie wielkiej różnorodności porostów,
mszaków i paprotników oraz roli, jaką odgrywają w ekosystemach. Mam nadzieję, że
zachęci on czytelników do poznawania tych niezwykłych, tajemniczych i pięknych
organizmów, chociaż odkrywanie urody wielu z nich wymaga pomocy lupy.
Przewodnik składa się z trzech części poświęconych oddzielnie porostom, mszakom
i paprotnikom. Bardzo trudno jest dokonać wyboru gatunków z ogromnej liczby
porostów i mszaków. Nie ograniczyłam się tylko do gatunków pospolitych, w kilku
przypadkach uwzględniłam także gatunki uznane w Polsce za wymarłe. Opisałam ok.
300 gatunków porostów, 130 mszaków oraz blisko 50 paprotników. W wielu
przypadkach wymieniłam także gatunki podobne do opisywanego. Integralną częścią
przewodnika są fotografie. Niestety w wielu przypadkach jednoznaczne oznaczenie
gatunku tylko na podstawie fotografii jest niemożliwe, dlatego w opisach podałam
szereg cech, których sprawdzenie wymaga zrobienia preparatu mikroskopowego, np.
z zarodnika porostu czy z liścia mchu. W przypadku porostów oznaczenie
niektórych gatunków bardzo ułatwia wykonanie prostych reakcji barwnych, które
także uwzględniłam w opisach. Korzystanie z książki z pewnością ułatwi
słowniczek trudniejszych terminów botanicznych.. Osoby, które będą chciały
rozszerzyć swoją wiedzę, mogą sięgnąć do literatury wymienionej na końcu
książki. Rok wydania: 0
Język: Polski |
